X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
پشم سنگ عایق الاستومری
دوشنبه 31 مرداد‌ماه سال 1390
توسط: آلفا پک

علی

هر چی مرور می کنم این شعر خیلی ایول داره بازم می خونمش شهریار روحت شاد



«غروب »


علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را


****

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم به خدا قسم خدا را


****

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علی گرفته باشد سر چشمه‌ی بقا را


****

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را


****

برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را


****

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا


****

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهدای کربلا را


****

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان

چو علی که میتواند که بسر برد وفا را


****

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را


****

بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

که ز کوی او غباری به من آر توتیا را


****

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را


****

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را


****

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم

که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را


****

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنائی بنوازد و آشنا را»


****

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا


---------------
(شهرِیار)